Active in over 45 countries

Active in over 45 countries

Active in over 45 countries

Active in over 45 countries

Active in over 45 countries

Active in over 45 countries

Active in over 45 countries

false
283
15
fade
3
2

BERGHAREN.


Men noemt hem soms een ‘koeienfluisteraar’, maar volgens Driessen liggen pure wetenschap en boerenverstand aan de basis van zijn praktijk.

Midden tussen Maas en Waal in het onooglijke Nederlandse plaatsje Bergharen staat het Koesignalencentrum van Joep Driessen en zijn zakenpartners van het bedrijf Vetvice. 

Het was de Nederlandse minister van Landbouw zelf die het lintje kwam doorknippen, want Driessen en zijn koesignalen zijn inmiddels een begrip in de agrarische sector. En niet alleen in Nederland. Van Nieuw-Zeeland over de VS tot in Iran: overal leert Driessen boeren hun koeien begrijpen. Hij traint, adviseert en ontwerpt de ideale stal. “De meeste koeien hebben Nederlandse roots en we hebben een goede naam in die sector. Dat scheelt. Ik heb het voorrecht om op de beste melkveebedrijven ter wereld te komen.” Hij wordt soms een ‘koeienfluisteraar’ genoemd, maar met hocuspocus heeft wat Driessen doet niks te maken. Dit is pure wetenschap én gezond boerenverstand. “Koeien moeten idealiter 14 uur per dag liggen”, doceert Driessen. “Maar in Europa ligt de gemiddelde koe slechts negen uur. Vijf uur meer betekent vijf liter melk per dag meer. Zo simpel is het.” En dat is geen verzinsel van Driessen. Studies aan gerenomeerde instellingen zoals het Miner Institute in New York en zelfs het MIT in Boston leggen het verband tussen ligtijd, comfort en melkopbrengst. “Het gaat om de details”, vervolgt hij. “Boeren kijken wel naar hun beesten, maar ze zien ze niet. Hebben ze een rechte rug zoals het hoort of is hij krom? Hangt hun hoofd naar beneden, staan hun oren mooi recht? Ze zien het niet, terwijl het allemaal aanwijzingen zijn.”

Gevarendriehoek 
Om de theorie te staven, toont Driessen een bedrijf in de buurt dat werkt volgens zijn principes. Zo is er een ‘stressvrije afkalflijn’, waar koeien drie weken voor en na hun bevalling verblijven. De pas bevallen koeien krijgen er ook gezelschap van koeien met een probleem. “Het is de intensive care”, zegt Driessen. “Dit zijn koeien die veel tender love and care nodig hebben, maar dat rendeert ook meteen.” Bij het binnenkomen van de kraamafdeling loopt het mis. Driessen is meteen gealarmeerd. Meer dan de helft van de koeien staat recht. “Ze staan te wachten”, zegt hij. “Dat is niet goed. Een koe moet eten, melk geven of liggen. Als ze iets anders doet, is er iets mis. Koeien zijn kuddedieren. Ze doen meestal allemaal net hetzelfde: grazen of liggen. Als je in een wei komt en er liggen een paar koeien terwijl de rest staat te eten, weet je meteen dat er iets loos is met die dieren. Waarschijnlijk hebben ze last van hun poten.” 

”De gemiddelde koe geeft in haar leven 30.000 liter melk. Maar op de 1 procent bedrijven die aandacht hebben voor het welzijn van hun koeien, is dat het dubbele.” 

Het kost hem niet veel tijd om te analyseren wat er hier precies foutloopt. “Er is maar één doorgang om aan het eten te komen. Dat is te weinig. Koeien zijn prooidieren. Ze vluchten liever dan dat ze vechten. Hier kunnen ze niet weg. De eerste koeien staan in de weg en de rest kan niet aan het eten. Ik heb al zo vaak gezegd dat er een tweede doorgang bij moet komen.” Driessen schiet in actie. Hij probeert de koeien terug naar de ligzone te sturen. Ondertussen geeft hij ze een vluchtige check-up. “Zie je die driehoek op de linkerflank tussen de laatste ribben? Dat is de gevarendriehoek. Is die ingevallen, dan heeft een koe niet veel gegeten.” Plots stapt hij met zijn laars in een pas gelegde koeienvlaai. “Die is oké”, zegt hij. “Niet te vast, maar de laarsafdruk blijft er wel mooi in staan.”